វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប្រយង្គុ
នាម· noun [ប្រ-យ៉ង់]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: noun · [ប្រ-យ៉ង់] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ឈ្មោះឈើតូចពួកមួយមានផ្កាជាចង្កោមកម្រងល្អិតៗ សម្បុរលឿងក្លិនក្រអូបឆ្ងាញ់ ប៉ុន្តែក្រអូបស្បើយ; មាន ២ប្រភេទគឺ ប្រយង្គុធំ ស្លឹកស្រដៀងនឹងស្លឹកឈើកែវ; ប្រយង្គុតូច ស្លឹកតូចៗ។
