វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កករ
ន. [ក-ក]
ផង់ឬកម្ទេចល្អិត ដែលនៅក្នុងសភាវៈរាវ មានទឹក, សុរា, ប្រេងជាដើម :
ផង់ឬកម្ទេចល្អិត ដែលនៅក្នុងសភាវៈរាវ មានទឹក, សុរា, ប្រេងជាដើម :
ផង់ឬកម្ទេចល្អិត ដែលនៅក្នុងសភាវៈរាវ មានទឹក, សុរា, ប្រេងជាដើម :
“កករប្រេង។”
(គីមី.) កាកសំណល់នៃសារធាតុមិនរលាយនៅក្នុងសូលុយស្យុងមួយ :
“បន្ថែមភ្នាក់ងារធ្វើឱ្យរងជាកករ។”
ដែលមានសភាពមិនជ្រះថ្លា :
“កករទឹកបាតពាង។”
សភាពមិនជ្រះថ្លានៃចិត្ត :
“សេចក្ដីសង្ស័យនាំឱ្យមានកករក្នុងចិត្ត។”
ចិត្តសៅហ្មងហាក់ដូចជាមានកករ។
“”