វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
តក្កករ
ន. [ត័ក-កៈ-ក]
(សេ.ហិ.) អ្នកធ្វើតក្កកម្ម អ្នកញ៉ាំងឱ្យមានសេចក្ដីពិត :
(សេ.ហិ.) អ្នកធ្វើតក្កកម្ម អ្នកញ៉ាំងឱ្យមានសេចក្ដីពិត :
(សេ.ហិ.) អ្នកធ្វើតក្កកម្ម អ្នកញ៉ាំងឱ្យមានសេចក្ដីពិត :
“ប្រកាសនីយបត្រតក្កកម្មគឺជាកម្មសិទ្ធិរបស់តក្កករ។”