វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កញ្ជះកញ្ជាយ
កិ., គុ. [កញ់-ជះ-កញ់-ជាយ]
រាយឥតសណ្ដាប់ធ្នាប់; ចាយវាយទ្រព្យធនឥតសណ្ដាប់ធ្នាប់ :
រាយឥតសណ្ដាប់ធ្នាប់; ចាយវាយទ្រព្យធនឥតសណ្ដាប់ធ្នាប់ :
រាយឥតសណ្ដាប់ធ្នាប់; ចាយវាយទ្រព្យធនឥតសណ្ដាប់ធ្នាប់ :
“កុំកញ្ជះកញ្ជាយពេក, មនុស្សកញ្ជះកញ្ជាយ។”
(ប្រើជា ខ្ជះខ្ជាយ វិញក៏បាន)។