វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កណ្ដៀង
ន. [កន់-ដៀង]
ឈ្មោះវារិជតិណជាតិមួយប្រភេទក្នុងពួកកន្ទាំងហែ មានផ្កាពណ៌ខៀវស្រស់ គេប្រើដើមនិងស្លឹកធ្វើជាបន្លែបាន។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ឈ្មោះវារិជតិណជាតិមួយប្រភេទក្នុងពួកកន្ទាំងហែ មានផ្កាពណ៌ខៀវស្រស់ គេប្រើដើមនិងស្លឹកធ្វើជាបន្លែបាន។
ឧទាហរណ៍
“”
២
ឈ្មោះត្បូងមួយយ៉ាង មានពណ៌ដូចផ្កាកណ្ដៀង :
ឧទាហរណ៍
“ត្បូងកណ្ដៀង។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់