វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កណ្ឌ
ន. [កាន់]
ព្រួញ; គ្រាប់កាំភ្លើង; ទង់; ដើម; កំណត់, បរិច្ឆេទ, វគ្គ, ខ្សែ :
ព្រួញ; គ្រាប់កាំភ្លើង; ទង់; ដើម; កំណត់, បរិច្ឆេទ, វគ្គ, ខ្សែ :
ព្រួញ; គ្រាប់កាំភ្លើង; ទង់; ដើម; កំណត់, បរិច្ឆេទ, វគ្គ, ខ្សែ :
“សាស្ត្រាមួយកណ្ឌ។”
ភាគ ឈុត ឬវគ្គទីពីរ :
“ទុតិយកណ្ឌក្នុងរឿងរាមាយណៈគឺអយុធ្យាកណ្ឌ។”