វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កត្តា
ន. [ក័ត-តា]
អ្នកធ្វើ, អ្នកផ្ដើមធ្វើ, បុព្វហេតុឬស្ថានភាពដែលមានឥទ្ធិពលទៅលើរឿងអ្វីមួយ។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
អ្នកធ្វើ, អ្នកផ្ដើមធ្វើ, បុព្វហេតុឬស្ថានភាពដែលមានឥទ្ធិពលទៅលើរឿងអ្វីមួយ។
ឧទាហរណ៍
“”
២
(គណិត.) ចំនួនលេខណាមួយក្នុងបណ្ដាចំនួនលេខច្រើនឬកន្សោមលេខដែលបង្កើតចេញជាផលគុណ កាលណាគេគុណចំនួនលេខនោះ :
ឧទាហរណ៍
“ផលគុណកត្តា។”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ពាក្យផ្សំ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់