វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កន្តឹប
ន. [កន់-តឹប]
ឈ្មោះមួកម្យ៉ាង ដែលមនុស្សអ្នកកាន់សាសនាមហាម៉ាត់ពាក់, មួកដែលអត់ហាម ឬមានហាមតែផ្នែកខាងមុខ។
ឈ្មោះមួកម្យ៉ាង ដែលមនុស្សអ្នកកាន់សាសនាមហាម៉ាត់ពាក់, មួកដែលអត់ហាម ឬមានហាមតែផ្នែកខាងមុខ។
ឈ្មោះមួកម្យ៉ាង ដែលមនុស្សអ្នកកាន់សាសនាមហាម៉ាត់ពាក់, មួកដែលអត់ហាម ឬមានហាមតែផ្នែកខាងមុខ។
“”
តូចហើយទាបទ្រនាប់ :
“ផ្ទះទាបកន្តឹប។”
(ម.ព. កាតឹប ផង)។