វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កន្ទែក
គុ. [កន់-ទែក]
ដែលញែក, ដែលកន្ធែកលាសបែកពីគ្នា :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ដែលញែក, ដែលកន្ធែកលាសបែកពីគ្នា :
ឧទាហរណ៍
“ស្នែងកន្ទែក។”
២
ឈ្មោះត្រកួនមួយប្រភេទ ស្លឹកខ្លីមូលទងលឿង ច្រើនដុះលើគោកដីសើម ប្រើជាថ្នាំបញ្ចុះក៏បាន :
ឧទាហរណ៍
“ត្រកួនកន្ទែក។”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ពាក្យផ្សំ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់