វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កន្លះប្លង់
ន. [កន់-ឡះ-ប្លង់]
សំណុំរងមួយដែលខណ្ឌដោយបន្ទាត់មួយ ហើយអាចមានកន្លះបន្ទាត់នៅក្នុងបន្ទាត់ព្រំដែននៃលំហវិមាត្រពីរ។
សំណុំរងមួយដែលខណ្ឌដោយបន្ទាត់មួយ ហើយអាចមានកន្លះបន្ទាត់នៅក្នុងបន្ទាត់ព្រំដែននៃលំហវិមាត្រពីរ។
សំណុំរងមួយដែលខណ្ឌដោយបន្ទាត់មួយ ហើយអាចមានកន្លះបន្ទាត់នៅក្នុងបន្ទាត់ព្រំដែននៃលំហវិមាត្រពីរ។
“”