វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កន្សៃសារពេជ្ញ
ន. [កន់-សៃ-សា-រ៉ៈ-ពេច]
ស្រីជាអគ្គមហេសីរបស់ព្រះបរមពោធិសត្វជាបច្ឆិមជាតិ ក្នុងកាលដែលនៅជាគ្រហស្ថ ឬដែលបានត្រាស់ហើយ ក៏គង់នៅហៅស្រីនោះថា កន្សៃសារពេជ្ញ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ស្រីជាអគ្គមហេសីរបស់ព្រះបរមពោធិសត្វជាបច្ឆិមជាតិ ក្នុងកាលដែលនៅជាគ្រហស្ថ ឬដែលបានត្រាស់ហើយ ក៏គង់នៅហៅស្រីនោះថា កន្សៃសារពេជ្ញ :
ឧទាហរណ៍
“នាងពិម្ពាយសោធរា ជាកន្សៃសារពេជ្ញ នៃព្រះសាក្យមុនីគោតម។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់