វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កន្សោម
[កន់-សោម]
របស់ដែលចង, ដែលខ្ចោបជាកញ្ចុំមានសណ្ឋានដូចគេពូនផ្ដុំឡើង :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៣ ន័យនិយមន័យ
១
របស់ដែលចង, ដែលខ្ចោបជាកញ្ចុំមានសណ្ឋានដូចគេពូនផ្ដុំឡើង :
ឧទាហរណ៍
“កន្សោមដោះ, គឺសំណុំសាច់ដោះ។”
២
(គណិត.) បណ្ដុំនៃនិមិត្តសញ្ញាដែលតាងនូវបរិមាណ ដោយមានចំនួនយ៉ាងតិចពីរ និងយ៉ាងហោចមានប្រមាណវិធីមួយ។
ឧទាហរណ៍
“”
៣
(គណិត.) កន្សោមដែលមានចំនួនលេខមួយឬច្រើន និង/ឬ ចំនួនអថេរមួយឬច្រើនភ្ជាប់ដោយប្រមាណវិធីនព្វន្តមួយឬច្រើន :
ឧទាហរណ៍
“កន្សោម 3-x, xy+4-x2 ជាកន្សោមពីជគណិត។”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
1
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ពាក្យផ្សំ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់