វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កម្ជិល
គុ., ន. [កំ-ជិល]
មនុស្សខ្ជិល; ដែលខ្ជិល, ដែលច្រអូស :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
មនុស្សខ្ជិល; ដែលខ្ជិល, ដែលច្រអូស :
ឧទាហរណ៍
“មនុស្សកម្ជិល (ព.ទ្រ.)។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់ មនុស្សខ្ជិល; ដែលខ្ជិល, ដែលច្រអូស :
មនុស្សខ្ជិល; ដែលខ្ជិល, ដែលច្រអូស :
“មនុស្សកម្ជិល (ព.ទ្រ.)។”