វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កម្ជេញ
កិ. [កំ-ជេញ]
ធ្វើឱ្យខ្ជេញ, និយាយពាក្យដដែលៗ នាំឱ្យជ្រេញ; ឱ្យអផ្សុកចិត្ត (ម.ប្រ.)។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ធ្វើឱ្យខ្ជេញ, និយាយពាក្យដដែលៗ នាំឱ្យជ្រេញ; ឱ្យអផ្សុកចិត្ត (ម.ប្រ.)។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់ ធ្វើឱ្យខ្ជេញ, និយាយពាក្យដដែលៗ នាំឱ្យជ្រេញ; ឱ្យអផ្សុកចិត្ត (ម.ប្រ.)។
ធ្វើឱ្យខ្ជេញ, និយាយពាក្យដដែលៗ នាំឱ្យជ្រេញ; ឱ្យអផ្សុកចិត្ត (ម.ប្រ.)។
“”