វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កម្ទារ
កិ. [កំ-ទា]
ធ្វើឱ្យខ្ទារ, ស្រែកឱ្យលាន់ឮកងរំពងឡើង :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ធ្វើឱ្យខ្ទារ, ស្រែកឱ្យលាន់ឮកងរំពងឡើង :
ឧទាហរណ៍
“កម្ទារសម្ដី, ស្រែកកម្ទារ។”
២
បំប៉ោងរោមនិងស្លាបឱ្យប៉ោងពង់ឡើងស្ទុះទៅរកញី :
ឧទាហរណ៍
“ក្ងោកឈ្មោលពង់កម្ទារទៅរកញី។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់