វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កម្ទេចកម្ទី
ន. [កំ-ទេច-កំ-ទី]
អ្វីៗដែលខ្ទេចខ្ទី; សំណល់ពីការកម្ទេច បំផ្លាញ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
អ្វីៗដែលខ្ទេចខ្ទី; សំណល់ពីការកម្ទេច បំផ្លាញ :
ឧទាហរណ៍
“កម្ទេចកម្ទីអគារបែកបាក់, កម្ទេចកម្ទីក្នុងទីអវកាស។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់