វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កម្ពស់
ន. [កំ-ពស់]
ភាពខ្ពស់, សណ្ឋានបញ្ឈរ, ជំហរ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ភាពខ្ពស់, សណ្ឋានបញ្ឈរ, ជំហរ :
ឧទាហរណ៍
“ព្រះវិហារខ្លះមានកម្ពស់ ២០ ម៉ែត្រ។”
២
(គណិត.) អង្កត់ដែលភ្ជាប់ពីចំណុចកំពូលមួយទៅកែងនឹងជ្រុងឈមណាមួយនៃពហុកោណ។
ឧទាហរណ៍
“”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់