វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កម្មវត្ថុ
[កាំ-ម៉ៈ-វាត់-ថុ] ឬ [កាំ-វាត់-ថុ]
រឿងនៃការងារ; សេចក្ដីបំព្រួញរឿងក្នុងសំបុត្រស្នាមផ្សេងៗ ដើម្បីឱ្យដឹងថាជា រឿងនេះ រឿងនោះ :
រឿងនៃការងារ; សេចក្ដីបំព្រួញរឿងក្នុងសំបុត្រស្នាមផ្សេងៗ ដើម្បីឱ្យដឹងថាជា រឿងនេះ រឿងនោះ :
រឿងនៃការងារ; សេចក្ដីបំព្រួញរឿងក្នុងសំបុត្រស្នាមផ្សេងៗ ដើម្បីឱ្យដឹងថាជា រឿងនេះ រឿងនោះ :
“សំបុត្រជាផ្លូវការ ច្រើនតែមានកម្មវត្ថុ។”
(ទស្សនៈ.) មនុស្សណាម្នាក់ ក្រុមណាមួយឬអ្វីមួយ ទាំងរូបី ទាំងអរូបី ដែលទទួលរងអំពើ (ផ្លូវកាយឬផ្លូវចិត្ត) ពីប្រធានឬអ្នកធ្វើអំពើ :
“លោក«ក»ត្រូវបានលោក«ខ»ប្រើប្រាស់ដើម្បីសម្រេចបំណងរបស់ខ្លួន។ ក្នុងករណីនេះ លោក«ក»គឺជាកម្មវត្ថុ ឯលោក«ខ»គឺជាប្រធាន (អ្នកធ្វើអំពើ)។”