វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កម្រិតតំប៉ុង
ន. [កំ-រ៉ិត-តំ-ប៉ុង]
(គីមី.) លទ្ធភាពនៃសូលុយស្យុងតំប៉ុងមួយ ដើម្បីស្រូបប្រូតុងឬអ៊ីយ៉ុងអ៊ីដ្រុកស៊ីដដោយមិនមានការប្រែប្រួលជាសំខាន់នៅក្នុង pH។
(គីមី.) លទ្ធភាពនៃសូលុយស្យុងតំប៉ុងមួយ ដើម្បីស្រូបប្រូតុងឬអ៊ីយ៉ុងអ៊ីដ្រុកស៊ីដដោយមិនមានការប្រែប្រួលជាសំខាន់នៅក្នុង pH។
(គីមី.) លទ្ធភាពនៃសូលុយស្យុងតំប៉ុងមួយ ដើម្បីស្រូបប្រូតុងឬអ៊ីយ៉ុងអ៊ីដ្រុកស៊ីដដោយមិនមានការប្រែប្រួលជាសំខាន់នៅក្នុង pH។
“”
1