វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កម្សត់
គុ. [កំ-សត់]
ដែលខ្សត់អត់ឃ្លានមានសុខទុក្ខជាមួយគ្នា :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ដែលខ្សត់អត់ឃ្លានមានសុខទុក្ខជាមួយគ្នា :
ឧទាហរណ៍
“គូកម្សត់, មនុស្សនេះកម្សត់នឹងខ្ញុំណាស់។”
២
មនុស្សក្រ, មនុស្សក្រខ្សត់, មនុស្សក្រីក្រលំបាក :
ឧទាហរណ៍
“មនុស្សកម្សត់។”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(ម.ព. កម្សត់កម្រ ផង)។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ពាក្យផ្សំ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់