វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ករុណា
[កៈ-រ៉ុ-ណា]
សេចក្ដីអាណិត, អាសូរ :
សេចក្ដីអាណិត, អាសូរ :
សេចក្ដីអាណិត, អាសូរ :
“សូមលោកមានអាសូរករុណាខ្ញុំបាទផង។”
(ទស្សនៈ.) ការតម្រូវខាងសីលធម៌ឱ្យមនុស្សម្នាក់ៗគួរប្រឹងប្រែងអស់ពីលទ្ធភាព ដើម្បីកាត់បន្ថយការលំបាកខាងផ្លូវកាយឬផ្លូវចិត្ត និងខាងសម្ភារៈរបស់អ្នកដទៃ។
“”
ពាក្យសម្រាប់គ្រហស្ថឆ្លើយអ្នកបួសឬអ្នកបួសនិងអ្នកបួសឆ្លើយគ្នាទៅវិញទៅមក; និយាយក្លាយមកថា កូរណា ក៏មាន។ ជួនប្រើជាបុរិសសព្វនាមចំពោះខ្លួនឯង :
“ខ្ញុំករុណា, ខ្ញុំព្រះករុណា។”
ជួនប្រើជាបុរិសសព្វនាមចំពោះព្រះមហាក្សត្រិយ៍ថា :
“ព្រះករុណាជាម្ចាស់ជីវិត។”
(និយាយក្លាយមកជា កូរណា ក៏មាន)។