វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កលហពិរោធ
ន. [កៈ-ឡៈ-ហៈ-ពិ-រោត]
កំហឹងដែលនាំបណ្ដាលឱ្យកើតជាជម្លោះឬកំហុសដែលកើតអំពីជម្លោះ (ច្រើននិយាយថា កលហ៍ពិរោធ) :
កំហឹងដែលនាំបណ្ដាលឱ្យកើតជាជម្លោះឬកំហុសដែលកើតអំពីជម្លោះ (ច្រើននិយាយថា កលហ៍ពិរោធ) :
កំហឹងដែលនាំបណ្ដាលឱ្យកើតជាជម្លោះឬកំហុសដែលកើតអំពីជម្លោះ (ច្រើននិយាយថា កលហ៍ពិរោធ) :
“កើតកលហ៍ពិរោធ។”
(ម.ព. កលហៈនិងពិរោធ ផង)។