វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ការុង
ន. [កា-រ៉ុង]
ប្រដាប់សម្រាប់ច្រកអ្វីៗ ពួកស្បោង, បាវ, ប៉ូវតេ ត្បាញដោយស្លឹកជ្រៃ ឬដោយចចូតជាដើម មានបាតសំប៉ែត មានរាងជ្រៅ :
ប្រដាប់សម្រាប់ច្រកអ្វីៗ ពួកស្បោង, បាវ, ប៉ូវតេ ត្បាញដោយស្លឹកជ្រៃ ឬដោយចចូតជាដើម មានបាតសំប៉ែត មានរាងជ្រៅ :
ប្រដាប់សម្រាប់ច្រកអ្វីៗ ពួកស្បោង, បាវ, ប៉ូវតេ ត្បាញដោយស្លឹកជ្រៃ ឬដោយចចូតជាដើម មានបាតសំប៉ែត មានរាងជ្រៅ :
“អង្ករមួយការុង។”