វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កាហ្វេ
ន. [កា-ហ្វេ]
រុក្ខជាតិដំណាំសម្រាប់យកគ្រាប់មកលីងឱ្យឈ្ងុយ កិនឱ្យម៉ដ្ឋដើម្បីឆុងធ្វើភេសជ្ជៈ, ភេសជ្ជៈដែលបានមកពីការឆុងម្សៅគ្រាប់កាហ្វេលីងនឹងទឹកក្ដៅ :
រុក្ខជាតិដំណាំសម្រាប់យកគ្រាប់មកលីងឱ្យឈ្ងុយ កិនឱ្យម៉ដ្ឋដើម្បីឆុងធ្វើភេសជ្ជៈ, ភេសជ្ជៈដែលបានមកពីការឆុងម្សៅគ្រាប់កាហ្វេលីងនឹងទឹកក្ដៅ :
រុក្ខជាតិដំណាំសម្រាប់យកគ្រាប់មកលីងឱ្យឈ្ងុយ កិនឱ្យម៉ដ្ឋដើម្បីឆុងធ្វើភេសជ្ជៈ, ភេសជ្ជៈដែលបានមកពីការឆុងម្សៅគ្រាប់កាហ្វេលីងនឹងទឹកក្ដៅ :
“ដើមកាហ្វេ, កាហ្វេមួយកែវ, ឆុងកាហ្វេ។”