វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

កាំបិត

ន. [កាំ-បិត]

ប្រដាប់ធ្វើដោយដែកមានមុខម្ខាង, មានដងម្ខាង តូចក៏មាន ធំក៏មាន, សណ្ឋានផ្សេងៗ សម្រាប់ប្រើកាប់, កាត់, បិត, ចិត, អារ, ពន្លះ ជាដើម :

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៣ ន័យ
១

ប្រដាប់ធ្វើដោយដែកមានមុខម្ខាង, មានដងម្ខាង តូចក៏មាន ធំក៏មាន, សណ្ឋានផ្សេងៗ សម្រាប់ប្រើកាប់, កាត់, បិត, ចិត, អារ, ពន្លះ ជាដើម :

ឧទាហរណ៍

“កាំបិតចែត, កាំបិតព្រា, កាំបិតបន្ទោះ, កាំបិតស្លា, កាំបិតប៉័ងតោ។”

២

កាំបិតតូចមួយបែប សម្រាប់កោរសក់ ពុកមាត់ រោមជាដើម :

ឧទាហរណ៍

“កាំបិតកោរសក់, កាំបិតកោរបត់។”

៣

កូនកាំបិតម្យ៉ាងដែលមានផ្លែមួយ អាចបត់បាន ប្រើសម្រាប់កាត់ស្លា។

ឧទាហរណ៍

“”

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់