វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កុម្ភណ្ឌ
ន. [កុម-ភ័ន]
អមនុស្សពួកយក្ស។ ច្រើនហៅក្លាយថា កុម្ពណ្ឌៈ :
អមនុស្សពួកយក្ស។ ច្រើនហៅក្លាយថា កុម្ពណ្ឌៈ :
អមនុស្សពួកយក្ស។ ច្រើនហៅក្លាយថា កុម្ពណ្ឌៈ :
“កុម្ភណ្ឌផ្ដាំទេពី ថាហៃកែវកែវកល្យាណ បងទៅយូរប៉ុន្មាន ទន់ទេរតិចបងយាត្រា ...(ព.កា.) សាស្ត្រាល្បែងស័ង្ខសិល្ប៍ជ័យ។”
(ឥត្ថី. កុម្ភណ្ឌី)។