វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កុលសម្បត្តិ
ន. [កុ-ឡៈ-សំ-ប័ត]
សម្បត្តិត្រកូល, ការចម្រើនសមប្រកបរបស់ត្រកូល គឺត្រកូលដែលប្រព្រឹត្តសុចរិតតាមគន្លងធម៌ ឬដែលមានពូជពង្សតៗគ្នាមិនដាច់។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
សម្បត្តិត្រកូល, ការចម្រើនសមប្រកបរបស់ត្រកូល គឺត្រកូលដែលប្រព្រឹត្តសុចរិតតាមគន្លងធម៌ ឬដែលមានពូជពង្សតៗគ្នាមិនដាច់។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់