វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កុសលកម្ម
ន. [កុ-សល់-ឡៈ-កាំ]
អំពើល្អ, ការងារគ្មានទោស, អំពើកម្ចាត់បាបធម៌ឱ្យឃ្លាតចេញ, ការកាត់អកុសលចេញ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
អំពើល្អ, ការងារគ្មានទោស, អំពើកម្ចាត់បាបធម៌ឱ្យឃ្លាតចេញ, ការកាត់អកុសលចេញ :
ឧទាហរណ៍
“ការកើតមកជាអ្នកមាន ជាអ្នកប្រកបដោយសុភមង្គល គឺមកពីបានសាងកុសលកម្ម។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់