វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កុំ
គុ.កិ. [កុំ]
ពាក្យបដិសេធន៍ឃាត់កិរិយាសព្ទទាំងពួង ដោយមិនយល់ព្រម :
ពាក្យបដិសេធន៍ឃាត់កិរិយាសព្ទទាំងពួង ដោយមិនយល់ព្រម :
ពាក្យបដិសេធន៍ឃាត់កិរិយាសព្ទទាំងពួង ដោយមិនយល់ព្រម :
“កុំទៅ, កុំមក, កុំឱ្យ, កុំថាអ្វី, កុំពោលតាមតែកំហឹង, ...។”
ជុំ, ប្រមូលគ្នានៅជាដុំ, សម្បូរកុះករ :
“ទឹកត្រជាក់ត្រីកុំ, មានមនុស្សនៅកុះកុំ។”