វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កូដ
ន. [កូត]
(ប.ព.) ប្រព័ន្ធពាក្យ លេខ សញ្ញា អក្សរ ទាំងសម្ងាត់ ទាំងចំហ ដែលគេប្រើសម្រាប់តាងឱ្យសារឬពាក្យគន្លឹអ្វីមួយក្នុងទម្រង់ខ្លីសមស្រប :
(ប.ព.) ប្រព័ន្ធពាក្យ លេខ សញ្ញា អក្សរ ទាំងសម្ងាត់ ទាំងចំហ ដែលគេប្រើសម្រាប់តាងឱ្យសារឬពាក្យគន្លឹអ្វីមួយក្នុងទម្រង់ខ្លីសមស្រប :
(ប.ព.) ប្រព័ន្ធពាក្យ លេខ សញ្ញា អក្សរ ទាំងសម្ងាត់ ទាំងចំហ ដែលគេប្រើសម្រាប់តាងឱ្យសារឬពាក្យគន្លឹអ្វីមួយក្នុងទម្រង់ខ្លីសមស្រប :
“លេខកូដ ដោះកូដ។”
(ប.ព.) ការបំប្លែងទិន្នន័យដែលបានបញ្ចូល(ដូចជាអក្សរ សញ្ញា ពាក្យបញ្ជា) ទៅជាកូដឬទៅក្នុងទម្រង់ជាលេខ(១ឬ០) ដែលអាចស្គាល់បានដោយកុំព្យូទ័រ។
“”
(ប.ព.) ការបំប្លែងព័ត៌មានឬទិន្នន័យទៅជាកូដពិសេសណាមួយដែលគេមិនអាចយល់ឬប្រើប្រាស់បាន។
“អ្នកអាចធ្វើកូដនីយកម្មឯកសាររបស់អ្នក ដោយមិនឱ្យនរណាម្នាក់អាចអានឯកសារទាំងនោះបានក្រៅពីអ្នក។”
(ប.ព.) ការសិក្សាពីវិធីបំប្លែងទិន្នន័យទៅជាកូដ។
“”