វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

កូដ

ន. [កូត]

(ប.ព.) ប្រព័ន្ធពាក្យ លេខ សញ្ញា អក្សរ ទាំងសម្ងាត់ ទាំងចំហ ដែលគេប្រើសម្រាប់តាងឱ្យសារឬពាក្យគន្លឹអ្វីមួយក្នុងទម្រង់ខ្លីសមស្រប :

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៤ ន័យ
១

(ប.ព.) ប្រព័ន្ធពាក្យ លេខ សញ្ញា អក្សរ ទាំងសម្ងាត់ ទាំងចំហ ដែលគេប្រើសម្រាប់តាងឱ្យសារឬពាក្យគន្លឹអ្វីមួយក្នុងទម្រង់ខ្លីសមស្រប :

ឧទាហរណ៍

“លេខកូដ ដោះកូដ។”

២

(ប.ព.) ការបំប្លែងទិន្នន័យដែលបានបញ្ចូល(ដូចជាអក្សរ សញ្ញា ពាក្យបញ្ជា) ទៅជាកូដឬទៅក្នុងទម្រង់ជាលេខ(១ឬ០) ដែលអាចស្គាល់បានដោយកុំព្យូទ័រ។

ឧទាហរណ៍

“”

៣

(ប.ព.) ការបំប្លែងព័ត៌មានឬទិន្នន័យទៅជាកូដពិសេសណាមួយដែលគេមិនអាចយល់ឬប្រើប្រាស់បាន។

ឧទាហរណ៍

“អ្នកអាចធ្វើកូដនីយកម្មឯកសាររបស់អ្នក ដោយមិនឱ្យនរណាម្នាក់អាចអានឯកសារទាំងនោះបានក្រៅពីអ្នក។”

៤

(ប.ព.) ការសិក្សាពីវិធីបំប្លែងទិន្នន័យទៅជាកូដ។

ឧទាហរណ៍

“”

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់