វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

កូនគោល

ន. [កូន-គោល]

ឈ្មោះល្បែងមួយប្រភេទ ដែលគេយកដុំឈើស្រាលមានរលួសជាដើមធ្វើជាកូន។ បើលេងវេលាយប់គេដុតដុំឈើនោះឱ្យឆេះ ដាក់កណ្ដាលទីស្នាមលេង ហើយយកដំបងវាយដណ្ដើមដុំឈើនោះឱ្យខ្ទាតទៅកាន់ទីរៀងៗខ្លួន។ បើពួកណាវាយបានទៅដល់ទីរបស់ខ្លួនមុន ពួកនោះឈ្នះ :

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

២ ន័យ
១

ឈ្មោះល្បែងមួយប្រភេទ ដែលគេយកដុំឈើស្រាលមានរលួសជាដើមធ្វើជាកូន។ បើលេងវេលាយប់គេដុតដុំឈើនោះឱ្យឆេះ ដាក់កណ្ដាលទីស្នាមលេង ហើយយកដំបងវាយដណ្ដើមដុំឈើនោះឱ្យខ្ទាតទៅកាន់ទីរៀងៗខ្លួន។ បើពួកណាវាយបានទៅដល់ទីរបស់ខ្លួនមុន ពួកនោះឈ្នះ :

ឧទាហរណ៍

“លេងកូនគោល។”

២

(ម.ព. កូនគោល)។

ឧទាហរណ៍

“”

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់