វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កូនជឹង
ន. [កូន-ជឹង]
មនុស្សស្ថិតក្រោមបញ្ជាគេ, អ្នកដែលបម្រើផលប្រយោជន៍របស់គេ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
មនុស្សស្ថិតក្រោមបញ្ជាគេ, អ្នកដែលបម្រើផលប្រយោជន៍របស់គេ :
ឧទាហរណ៍
“វាជាកូនជឹងគេទេ។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់ មនុស្សស្ថិតក្រោមបញ្ជាគេ, អ្នកដែលបម្រើផលប្រយោជន៍របស់គេ :
មនុស្សស្ថិតក្រោមបញ្ជាគេ, អ្នកដែលបម្រើផលប្រយោជន៍របស់គេ :
“វាជាកូនជឹងគេទេ។”