វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កូនតឹង
[កូន-តឹង]
ឈ្មោះគ្រឿងប្រហារមួយប្រភេទ ធ្វើពីដែកឬសំណ មានសណ្ឋានមូល ទំហំប៉ុនផ្លែក្រសាំង ឬផ្លែក្រូចឆ្មារ ចងភ្ជាប់នឹងខ្សែវែង សម្រាប់ចោលទៅហើយកន្ត្រាក់មកវិញ។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ឈ្មោះគ្រឿងប្រហារមួយប្រភេទ ធ្វើពីដែកឬសំណ មានសណ្ឋានមូល ទំហំប៉ុនផ្លែក្រសាំង ឬផ្លែក្រូចឆ្មារ ចងភ្ជាប់នឹងខ្សែវែង សម្រាប់ចោលទៅហើយកន្ត្រាក់មកវិញ។
ឧទាហរណ៍
“”
២
ឈ្មោះប្រដាប់សម្រាប់ភ្ជាប់នឹងដំបូលមុងធុតង្គ ហើយចោលទៅថ្ពក់នឹងមែកឈើ ដើម្បីនឹងចងព្យួរមុងធុតង្គនោះ។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់