វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កូនសោ
ន. [កូន-សោ]
ឧបករណ៍តូចធ្វើពីលោហៈសម្រាប់ដោតចូលទៅក្នុងរន្ធមេសោ ដើម្បីមួលបើកឬបិទ។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ឧបករណ៍តូចធ្វើពីលោហៈសម្រាប់ដោតចូលទៅក្នុងរន្ធមេសោ ដើម្បីមួលបើកឬបិទ។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់ ឧបករណ៍តូចធ្វើពីលោហៈសម្រាប់ដោតចូលទៅក្នុងរន្ធមេសោ ដើម្បីមួលបើកឬបិទ។
ឧបករណ៍តូចធ្វើពីលោហៈសម្រាប់ដោតចូលទៅក្នុងរន្ធមេសោ ដើម្បីមួលបើកឬបិទ។
“”