វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កូនស្ងើន
ន. [កូន-ស្ងើន]
កូនបង្កែបឬកង្កែបប្រុយ (សម្ដីអ្នកស្រុកចុងកាត់មាត់ញកពួកខ្លះ)។
កូនបង្កែបឬកង្កែបប្រុយ (សម្ដីអ្នកស្រុកចុងកាត់មាត់ញកពួកខ្លះ)។
កូនបង្កែបឬកង្កែបប្រុយ (សម្ដីអ្នកស្រុកចុងកាត់មាត់ញកពួកខ្លះ)។
“”
(ម.ព. កង្កែបប្រុយ ផង)។