វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កូរ
កិ. [កូ]
ធ្វើវត្ថុរាវឱ្យកម្រើក, ឱ្យវិលដោយយកអ្វីៗ ទៅវឹក :
ធ្វើវត្ថុរាវឱ្យកម្រើក, ឱ្យវិលដោយយកអ្វីៗ ទៅវឹក :
ធ្វើវត្ថុរាវឱ្យកម្រើក, ឱ្យវិលដោយយកអ្វីៗ ទៅវឹក :
“កូរនំ, កូរបបរ, កូរទឹក, កូរធ្លះ។”
ឈ្មោះនំមួយប្រភេទ ធ្វើពីម្សៅ និងស្ករកូរលាយចូលគ្នា :
“នំកូរ។”