វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កួច
កិ. [កួច]
ធ្វើជាកំណួច, ចងដោយខ្នួច; ចងមិនសម្លាប់មុខ :
ធ្វើជាកំណួច, ចងដោយខ្នួច; ចងមិនសម្លាប់មុខ :
ធ្វើជាកំណួច, ចងដោយខ្នួច; ចងមិនសម្លាប់មុខ :
“កួចស្មៅ, កួចខ្នួច។”
(ព.ប្រ.) ចាប់ចិត្ត ចងចិត្ត ឬស្រឡាញ់ :
“កួចចិត្តមេត្រី កួចក្ដីស្នេហា។”
មានចលនាវិលជាមណ្ឌល (ប្រើជាពិសេសចំពោះខ្យល់និងទឹក) :
“ទឹកកួច, ខ្យល់កួច។”