វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កៀរគរ
[កៀ-គ]
កៀរឱ្យបានជាគំនរ, ប្រមូលឱ្យបានច្រើន :
កៀរឱ្យបានជាគំនរ, ប្រមូលឱ្យបានច្រើន :
កៀរឱ្យបានជាគំនរ, ប្រមូលឱ្យបានច្រើន :
“ខំដើរកៀរគរ។”
និយាយបញ្ចុះបញ្ចូលផ្សែផ្សំពីនេះខ្លះ ពីនោះខ្លះ ដើម្បីឱ្យគេចុះចូលមកខាងខ្លួន :
“និយាយកៀរគរ។”