វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កេតនភណ្ឌ
ន. [កេ-តៈ-ណៈ-ភាន់]
របស់ដែលទុកដូចជាទង់សម្រាប់ជាតិ ឬសម្រាប់ប្រទេស, វត្ថុដ៏ឧត្តុង្គឧត្តម; និមិត្តរូប :
របស់ដែលទុកដូចជាទង់សម្រាប់ជាតិ ឬសម្រាប់ប្រទេស, វត្ថុដ៏ឧត្តុង្គឧត្តម; និមិត្តរូប :
របស់ដែលទុកដូចជាទង់សម្រាប់ជាតិ ឬសម្រាប់ប្រទេស, វត្ថុដ៏ឧត្តុង្គឧត្តម; និមិត្តរូប :
“ប្រទេសនីមួយៗ លុះត្រាតែមានឯករាជ្យពេញបរិបូណ៌ ដោយសេរីភាពគ្រប់យ៉ាង ទើបឈ្មោះថា មានកេតនភណ្ឌ។”