វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កេរ
ន. [កេ]
ដំណែល, សម្បាច់របស់ដូនតា ឬមាតាបិតា ជាដើម :
ដំណែល, សម្បាច់របស់ដូនតា ឬមាតាបិតា ជាដើម :
ដំណែល, សម្បាច់របស់ដូនតា ឬមាតាបិតា ជាដើម :
“ស្រែនេះជាកេររបស់ជីដូនខ្ញុំ, ប្រាសាទនគរវត្តជាកេររបស់ព្រះមហាក្សត្រ ជាបុព្វបុរសរបស់ខ្មែរ។”