វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កេល
ទាត់រំកិលកោយនឹងចំហៀងមេជើង, ដោយកែងជើងជាប់នឹងដី ដើម្បីឱ្យបានទៅជិតដៀប រួចទើបទាត់តម្រូវជាឯក្រោយ (ល្បែងអង្គញ់)។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ទាត់រំកិលកោយនឹងចំហៀងមេជើង, ដោយកែងជើងជាប់នឹងដី ដើម្បីឱ្យបានទៅជិតដៀប រួចទើបទាត់តម្រូវជាឯក្រោយ (ល្បែងអង្គញ់)។
ឧទាហរណ៍
“”
២
វិលវង់, សៀរ :
ឧទាហរណ៍
“ដើរកេល។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់