វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កែន
កិ. [កែន]
បង្គាប់, ប្រមូលហៅរកដោយអាជ្ញា :
បង្គាប់, ប្រមូលហៅរកដោយអាជ្ញា :
បង្គាប់, ប្រមូលហៅរកដោយអាជ្ញា :
“កែនពល, កែនរទេះ។”
កំណត់សម្គាល់, ទាយកំណត់ទុក។ (ធ្លាប់ប្រើជា កេណ្ឌ ក៏មាន; ពាក្យនេះប្រហែលជាក្លាយមកពីបាលីថា កណ្ឌ ទេដឹង?)។
“”
កំណត់សម្គាល់នូវទឹកភ្លៀង ឬទាយទឹកភ្លៀង។
“”