វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កោកៗ
ឧ. [កោក-កោក]
សូរឮដោយនិយាយ, ដោយជជែកខ្លាំង ហើយក្បោះក្បាយច្បាស់លាស់ :
សូរឮដោយនិយាយ, ដោយជជែកខ្លាំង ហើយក្បោះក្បាយច្បាស់លាស់ :
សូរឮដោយនិយាយ, ដោយជជែកខ្លាំង ហើយក្បោះក្បាយច្បាស់លាស់ :
“និយាយកោកៗ ឥតកោតញញើតអ្នកណា, ជជែកកោកៗ។”
ពាក្យបុរាណនិយាយប្រៀបអំពីមនុស្សដែលបានពោលសម្ដីកោកៗ តែឯប្រយោជន៍ បានទៅអ្នកឯទៀតវិញ។
“”