វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កោងកាង
ន. [កោង-កាង]
ឈ្មោះរុក្ខជាតិមួយពួកដុះនៅមាត់សមុទ្រមានឫសបែកខ្នែងស្អេកស្កះជាជម្រកសត្វ :
ឈ្មោះរុក្ខជាតិមួយពួកដុះនៅមាត់សមុទ្រមានឫសបែកខ្នែងស្អេកស្កះជាជម្រកសត្វ :
ឈ្មោះរុក្ខជាតិមួយពួកដុះនៅមាត់សមុទ្រមានឫសបែកខ្នែងស្អេកស្កះជាជម្រកសត្វ :
“កោងកាងដុះនៅមាត់សមុទ្រ។”