វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កោន
កិ. [កោន]
ជ្រកដោយអាការៈកំប្រោន (ច្រើននិយាយភ្ជាប់ជាមួយពាក្យ ជ្រក) :
ជ្រកដោយអាការៈកំប្រោន (ច្រើននិយាយភ្ជាប់ជាមួយពាក្យ ជ្រក) :
ជ្រកដោយអាការៈកំប្រោន (ច្រើននិយាយភ្ជាប់ជាមួយពាក្យ ជ្រក) :
“ជ្រកកោន។”
រូបរាងធរណីមាត្រឬវត្ថុរឹងមួយដែលមានចំណុចកំពូលនឹងមួយភ្ជាប់ទៅនឹងបាតវណ្ឌបិទមួយ។
“”