វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កោសិកា
ន. [កោ-សិ-កា]
ឯកតាទម្រង់គ្រឹះនៃជីវិតដែលជាផ្នែកតូចបំផុតរបស់ភាវរស់ហើយដែលអាចដំណើរការជីវិតបានដោយខ្លួនឯង :
ឯកតាទម្រង់គ្រឹះនៃជីវិតដែលជាផ្នែកតូចបំផុតរបស់ភាវរស់ហើយដែលអាចដំណើរការជីវិតបានដោយខ្លួនឯង :
ឯកតាទម្រង់គ្រឹះនៃជីវិតដែលជាផ្នែកតូចបំផុតរបស់ភាវរស់ហើយដែលអាចដំណើរការជីវិតបានដោយខ្លួនឯង :
“ធាតុផ្សំនៃកោសិកាមានស៊ីតូប្លាសនិងណៃ្វយ៉ូ។”