វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កៅឡាក់
ន. [កៅ-ឡាក់]
ប្រដាប់មានភ្លៅសណ្ឋានខូងជុំវិញវិលបានធូរស្រួល សម្រាប់ស៊កខ្សែឬពួរទាញអ្វីៗយោងឡើងឬសម្រូតចុះបានដោយងាយ។
ប្រដាប់មានភ្លៅសណ្ឋានខូងជុំវិញវិលបានធូរស្រួល សម្រាប់ស៊កខ្សែឬពួរទាញអ្វីៗយោងឡើងឬសម្រូតចុះបានដោយងាយ។
ប្រដាប់មានភ្លៅសណ្ឋានខូងជុំវិញវិលបានធូរស្រួល សម្រាប់ស៊កខ្សែឬពួរទាញអ្វីៗយោងឡើងឬសម្រូតចុះបានដោយងាយ។
“”
គ្រាប់ផ្លែឈើមួយប្រភេទ មានប្រភពពីបណ្ដាប្រទេសនៅអឌ្ឍគោលខាងជើង មានពណ៌ក្រហមក្រមៅ ប្រើជាអាហារបាន។
“”
(វេវ. រ៉ក)។