វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

កៅអី

ន. [កៅ-អី]

តាំងសម្រាប់អង្គុយ, សម្រាប់ដេក, គ្រឿងសង្ហារិមមួយប្រភេទមានជើងបួន មានឬគ្មានបង្អែកសម្រាប់អង្គុយ :

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

តាំងសម្រាប់អង្គុយ, សម្រាប់ដេក, គ្រឿងសង្ហារិមមួយប្រភេទមានជើងបួន មានឬគ្មានបង្អែកសម្រាប់អង្គុយ :

ឧទាហរណ៍

“កៅអីអង្គុយ, កៅអីដេក។”

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់