វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កៅអី
ន. [កៅ-អី]
តាំងសម្រាប់អង្គុយ, សម្រាប់ដេក, គ្រឿងសង្ហារិមមួយប្រភេទមានជើងបួន មានឬគ្មានបង្អែកសម្រាប់អង្គុយ :
តាំងសម្រាប់អង្គុយ, សម្រាប់ដេក, គ្រឿងសង្ហារិមមួយប្រភេទមានជើងបួន មានឬគ្មានបង្អែកសម្រាប់អង្គុយ :
តាំងសម្រាប់អង្គុយ, សម្រាប់ដេក, គ្រឿងសង្ហារិមមួយប្រភេទមានជើងបួន មានឬគ្មានបង្អែកសម្រាប់អង្គុយ :
“កៅអីអង្គុយ, កៅអីដេក។”