វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កំណត់ត្រា
ន. [កំ-ណត់-ត្រា]
ការកត់ត្រា, អ្វីៗដែលគេកត់ត្រាទុកជាព័ត៌មានឬឯកសារអំពីព្រឹត្តិការណ៍ រឿងរ៉ាវ ឬបញ្ហាផ្សេងៗ :
ការកត់ត្រា, អ្វីៗដែលគេកត់ត្រាទុកជាព័ត៌មានឬឯកសារអំពីព្រឹត្តិការណ៍ រឿងរ៉ាវ ឬបញ្ហាផ្សេងៗ :
ការកត់ត្រា, អ្វីៗដែលគេកត់ត្រាទុកជាព័ត៌មានឬឯកសារអំពីព្រឹត្តិការណ៍ រឿងរ៉ាវ ឬបញ្ហាផ្សេងៗ :
“កំណត់ត្រាប្រចាំថ្ងៃ, កំណត់ត្រាប្រវត្តិសាស្ត្រ។”