វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កំណាញ់
ន., គុ. [កំ-ណាញ់]
ការកាញ់គ្នេរ; ដែលហួងហែងទ្រព្យរបស់ទុកមិនចាយ មិនប្រើ ឬមិនឱ្យសាធារណ៍ទូទៅដល់អ្នកឯទៀត :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ការកាញ់គ្នេរ; ដែលហួងហែងទ្រព្យរបស់ទុកមិនចាយ មិនប្រើ ឬមិនឱ្យសាធារណ៍ទូទៅដល់អ្នកឯទៀត :
ឧទាហរណ៍
“មនុស្សកំណាញ់។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់